Czy według Koranu osoba, która miała seks przed małżeństwem (zina), nie może poślubić kogoś, kto tego nie robił? - Hanafi


 Odpowiedź: Sidi Faraz A. Khan

Pytanie:
Salam, słyszałam, że jeśli ktoś dopuścił się seksu przed małżeństwem, musi najpierw okazać skruchę (pokutować), zanim weźmie ślub, bo inaczej małżeństwo nie będzie ważne. Czy są uczeni, którzy się z tym nie zgadzają, czy też panuje w tej kwestii jednomyślność?

Odpowiedź:
Assalamu alejkum wa rahmatullah,

Modlę się, aby ta odpowiedź zastała Cię w dobrym zdrowiu i silnej wierze.

Krótka odpowiedź brzmi: większość uczonych nie uważa skruchy (pokuty) za warunek ważności małżeństwa z osobą, która dopuściła się cudzołóstwa lub nierządu.

Jak islam rozumie skruchę w kontekście małżeństwa?

Skrucha za każdy grzech, a szczególnie za tak poważny jak cudzołóstwo, jest obowiązkiem sama w sobie.

Natomiast małżeństwo osoby, która nie okazała skruchy, jest dozwolone, ponieważ ważność kontraktu małżeńskiego nie zależy od poziomu religijności ani praktyk danej osoby.

Jeśli chodzi o powodzenie samego małżeństwa, nie ma wątpliwości, że większa pobożność i bojaźń Boża (taqwa) obojga małżonków przynoszą znacznie więcej Bożej łaski i błogosławieństwa (baraki). A skrucha jest jednym z kluczowych, jeśli nie najważniejszym, elementów taqwy.

Werset, o który chodzi

Podstawą tego pytania jest werset Koranu:

„Cudzołożnik nie poślubi nikogo poza cudzołożnicą lub bałwochwalczynią, a cudzołożnica nie zostanie poślubiona nikomu poza cudzołożnikiem lub bałwochwalcą. Zostało to zakazane wierzącym.”
(24:3)

Choć nieliczni uczeni interpretowali ten werset jako dosłowny zakazwiększość uczonych uznała go za ogólną wskazówkę, odnoszącą się raczej do dopasowania i odpowiedniości partnerów, a nie do prawnego zakazu.

Słowo „zakazane” w tym wersecie jest więc rozumiane jako mocne ostrzeżenie i rada, a nie zakaz prawny, którego złamanie samo w sobie byłoby grzechem. Ponieważ jednak zwykle to słowo odnosi się do rzeczy zakazanych religijnie, ta rada jest uznawana za szczególnie silną i bardzo ważną, zwłaszcza dla duchowego dobra rodziny.

Innymi słowy:
Werset mocno podkreśla, że małżeństwo pomiędzy osobą praktykującą wiarę a osobą żyjącą w grzechu zazwyczaj nie będzie małżeństwem szczęśliwym ani duchowo udanym.

[Źródła klasycznych komentarzy: Abu Suʿud, Nasafi, Baydawi]

wassalam
Faraz A. Khan
Sprawdzone i zatwierdzone przez Faraza Rabbani

https://seekersguidance.org/answers/hanafi-fiqh/does-the-quran-prohibit-the-marriage-of-a-fornicator-and-a-non-fornicator/